![]()
جشن سپندارمذگان، روز زن و پاسداشت مهر و شيدايی خجسته باد![]()
درود
در سالنامه ايراني 3745 اين روز بنام جشن سپندارمذگان نامگذاري شده است.
چگونه جشن سپندارمذگان برگزار می شد؟
در ايران باستان در اين روز زنان به شوهران خود مهر ارمغان مي دادند و مردان، زنان و دختران را بر تخت شاهي نشانده و به آنها پيشکشي مي دادند. اين پيشكشی می توانست از يك شاخه گل تا هر چيز ديگري باشد.
بياييد با خود آشتی كنيم
بياييد پس از سالها لغزش و جدايي، با خود آشتی كنيم !
بيایيد باردگر همه با هم با هر آيين، دين، باور، گروه و انديشه ای، بدون پي ورزي (تعصب) با خود آشتی كنيم !
بياييد با بازشناخت ژرف فرهنگ گذشته، پالايش زبان و برپايی جشن های خودمان، دگربار ايرانی شويم و با خود آشتی كنيم!
بياييد و براستی بياييد نخستين گام را برداريم و با خود آشتی كنيم تا شايد و شايد بتوانيم فرهنگ امروزمان را پالايش كنيم، آنگاه دوباره سخنی برای گفتن خواهيم داشت، چون بيگمان سزاوار جايگاه والا هستيم!
هميشه شاد، سربلند و پيروز باشيد
جشن سپندارمذگان بر همگان و به ويژه بانوان ایران زمین خجسته باد 

{{...ما ۲۹ بهمن را جشن میگیریم...}}
سپنته آرممئيتي كه چهارمين امشاسپند در دين زرتشت است كه در پهلوي سپندارمذ گفته شده است كه به معني فروتني است و از طرفي چون اين امشاسپند سومين امشاسپند بانو است و به دليل مقام بزرگي كه زن در كيش زرتشت دارد اين روز به نام و مخصوص زنان بوده است.
اسفندارمذ ايزد موكل بر زمين و ايزد حامي و نگهبان زنان پارسا و درستكار بوده است به همين مناسبت در پنجم اسفند ماه را سپندارمذگان نام نهادند و البته به علت چرخش تقويم ، اين روز در 29 بهمن افتاده است ...
قبل از هخامنشين براي هر ماه كه مقارن با آن روز خاص انجام ميشد نامي مي نهادند و چون در ايران باستان زنان ايران قدرت وسلطنت شهرها و كشور ايشان را داشتند و مديريت سياسي دولت به عهده زنان بود ( بعد ها كه به دلايلي كه مشخص نيست دولت را به مردان واگذار كردند و حكومت در گردش مردان افتاد ) و به پاس زنان روز مهر را كه در اسفند بود را براي سپاسگذاري از زنان قرار دادند و در اين روز مردان در اطاعت زنان قرار ميگرفتند و و يك روز حكومت را به آنان واگذار ميكردند و از مادران و زنان و دختران سپاسگذاری ميكردند و به آنان هدايايي ميدادند ...

فرستنده : نازنین زرین
باز هم يكي ديگر از جشنهاي ايرانمان فرا ميرسد، بدون اينكه شاهد جشني باشيم و صد افسوس که حتي نام بسياري از اين جشنها براي ما نا آشنا بنظر مي آيد...
نياكان ما در پنجم اسفند ماه (29 بهمن در تقويم امروز ما) جشني بنام جشن اسفندگان بر پا مي كردند كه غربيها به تقليد از آن ولنتاين بر پا مي كنند و من ايراني نام ولنتاين را خوب مي دانم اما نام سپنته آرميتي را بار اول است كه مي شنوم ؛ من ایرانی مهرگان را نمیشناسم ولی عربها با ديدن شكوه جشن مهرگان كه توسط نياكانمان برپا ميشده آن را همه ساله با نام مهرجان بر پا میکنند ...
اما قبل از اينكه درباره جشن اسفندگان سخن بگويم كمي در مورد گاهشماري ايراني مي گويم
در گاهشماري ايران باستان، تمام ماههاي سال سي روز بودند و مانند گاهشماري امروز ما ماه 31 روزه يا ماه 29 روزه نداشته ايم و همچنين هر روزي براي خود نامي داشته...
1- اورمزد (نام خدا)
2- وهمن (انديشه نيك، نام اولين امشاسپند*)
3- ارديبهشت (راستي و پاكي، نام دومين امشاسپند)
4- شهريور (شهرياري، نام سومين امشاسپند)
5- سپندارمذ (فروتني، نام چهارمين امشاسپند)
6- خورداد (رسايي و كمال، نام پنجمين امشاسپند)
7- امرداد (جاودانه و بي مرگ، نام ششمين امشاسپند)
8- دي به آذر
9- آذر
10- آبان
11- خور(خير)
12- ماه
13- تير (ايزد باران)
14- گوش
15- دي به مهر
16- مهر
17- سروش(پيام آور نيكيهاست، مثل جبرئيل براي مسلمانها)
18- رشن (ايزديست كه شما را در گذشتن از پل چينود يا پل صراط ، ياري مي كند)
19- فروردين
20- ورهرام
21- رام
22- باد
23- دي به دين
24- دين
25- ارد
26- اشتاد
27- آسمان
28- زامياد
29- مانتره سپند
30- انارام
همانطور كه مي بينيد نام بعضي از روزها با نام ماهها شبيه است.
ايرانيان هر گاه نام روز با نام ماه يكسان ميشد، آن روز را جشن ميگرفتند ، بنابراين در هر ماه يك جشن داشتند، مثلا نام روز سوم هر ماه ارديبهشت است. بنابراين، روز سوم از ماه ارديبهشت جشني بر پا مي كردند ...
جشن اسفندگان نيز يكي از جشنهاي ساليانه ايرانيان بوده ، روز پنجم از هر ماه بنام سپندارمذ نامگذاري شده و روز پنجم اسفند ماه را جشن اسفندگان بر پا ميكردند...
در گاهنامه امروز ما چون 6 ماه اول سال 31 روز است، جشن اسفندگان 6 روز جلو تر آمده ودر 29 بهمن ماه برگزار ميشود.
اما هر كدام از اين جشنها، دليل و فلسفه خاصي داشته و تنها بدليل يكي شدن نام روز و ماه نبوده، اسفند يا سپپنته آرميتي از امشاسپنداد مادينه است و نماد زمين است و از ويژگيهاي آن : باروري، زايش، پروراندن، مهرورزي و عشق است.
ويژگيهاي اين امشاسپند مادينه، نماد مادر است و جشن اسفندگان ، جشن سپاس از مادران و جشن مهرورزي و عشق ورزي است.
بياييد آيين ايراني و شور و شادي را به ميهن اهوراييمان بازگردانيم.
.jpg)
*امشاسپندان : فروزه ها و جلوه هاي وجود خداوند هستند، كه نامشان در متن آورده شده.
خلوتگاه من
http://myadytum.blogfa.com